Opóźnienia we wprowadzaniu skutecznych i efektywnych regulacji, w szczególności dotyczących  pakietu klimatyczno-energetycznego i wdrażania w Polsce unijnej dyrektywy w sprawie promowania stosowania energii ze źródeł odnawialnych, stanowią obecnie największą bezpośrednią barierę i źródło największego ryzyka inwestycyjnego w energetyce odnawialnej oraz skutkują brakiem działań na rzecz modernizacji krajowej energetyki i szerzej – gospodarki.
     Największą barierą w otoczeniu sektora energetyki  odnawialnej jest silne zmonopolizowanie rynku energetycznego w obszarze elektroenergetyki, ciepłownictwa i paliw transportowych, tylko częściowo dające się  wytłumaczyć tzw. naturalnym monopolem. 
     Poważnie  utrudnia to wejście na rynek tzw. niezależnych producentów zielonej energii, w szczególności w obszarze  korzystania na niedyskryminujących zasadach z istniejącej infrastruktury przesyłowej i dystrybucyjnej. 
     Drugim generalnym problemem rozwoju energetyki  odnawialnej jest konieczność konkurencji na rynkach energetycznych z energetyką konwencjonalną w warunkach niepełnego obciążenia wyprodukowanej z paliw kopalnych energii kosztami zewnętrznymi (w szczególności środowiskowymi), które dalej  w znacznym stopniu są przerzucane na społeczeństwo i podatnika. 
     W celu wyrównania szans funkcjonowania energetyki odnawialnej na rynku energii, wprowadzone są instrumenty jej wsparcia: prawne (np. zobowiązania ilościowe), finansowe (np. dotacje z funduszy ekologicznych i funduszy UE) oraz podatkowe (np. ulgi w podatku akcyzowym).
     Mają one służyć nie tylko samej energetyce odnawialnej i uzyskaniu przez nią pełnej konkurencyjności, ale także realizacji ważnych celów ogólnospołecznych związanych z ochroną środowiska, tworzeniem miejsc pracy, poprawą bezpieczeństwa energetycznego, rozwojem innowacyjności i demonopolizacją. Służą one także wprost realizacji przez Polskę zobowiązań międzynarodowych związanych m.in. z ochroną środowiska, a w obecnych uwarunkowaniach – z wdrożeniem pakietu klimatyczno-energetycznego UE, zwanego „3 x 20%”.

Źródło:ieo.pl

bc