– Nowe sposoby pozyskiwania energii stymulują nowe możliwości i rozwiązania nie tylko techniczne, ale także ekonomiczne/inwestycyjne, strategiczne i społeczne   wskazała prof. Barbara Jękot z University of Pretoria, gość specjalny seminarium.    
   Pokazała najlepsze światowe praktyki zrównoważonego budownictwa mieszkaniowego. Analizowała zróżnicowane rozwiązania organizacyjne omawianych przedsięwzięć.  Edukowanie konsumentów (prosumentów) energii, angażowanie ich wprojekty, a także różnorodna współpraca sektora prywatnego, publicznego, ale też  wspólnot religijnych  – drogi realizacji trzeba dobierać do konkretnych warunków i projektów.
     Niestety w polskich realiach energooszczędne budynki socjalne pozostają w sferze dążeń. Brak środków na inwestycje w nowe budynki socjalne, brak szacunku użytkowników lokali socjalnych do mienia i związany z tym „zbyt wysoki” standard nowych obiektów w stosunku do pozostałych mieszkań komunalnych – to czynniki,  dla których  np. przedstawiciele katowickiego magistratu nie widzą obecnie możliwości budowania niskoenergetycznych budynków socjalnych. Nawet pomimo tego, że miastu brakuje na dziś prawie 3 tysięcy lokali socjalnych. Podobna sytuacja jest we wszystkich polskich gminach, zwłaszcza miastach.

     Jak więc zaradzić tej sytuacji? Uczestnicy seminarium sformułowali rekomendacje dla gmin, rządu i producentów urządzeń URE/OŹE:
 – Gminy realizują w budynkach użyteczności publicznej szereg modelowych inwestycji w efektywność energetyczną, które promują poszanowanie energii. W obszar tych działań powinny włączyć budynki socjalne. Takie przedsięwzięcia będą miały większą legitymizację społeczną.   
–  Finansowanie budowy obiektów socjalnych może pochodzić z kredytów bankowych. Ich raty mogłyby być płacone ze środków dotychczas zabezpieczonych na  odszkodowania wypłacane osobom, którym przysługuje lokal socjalny, a gminy nie mogą go zapewnić. Według NIK, obecne wsparcie finansowe budownictwa socjalnego udzielane gminom z budżetu jest niewystarczające. Dodatkowym źródłem finansowania mogłyby być środki z realizowanego przez NFOŚiGW programu „Inteligentne Sieci Energetyczne”. Środki te mogłyby pokrywać różnicę kosztów budowy obiektu niskoenergetycznego w porównaniu z budynkiem standardowym.     
–    Dodatkowe wsparcie mogą zapewnić producenci urządzeń i technologii OŹE/URE. Zamiast standardowych działań marketingowych i sponsoringowych mogą promować swoje produkty poprzez dostarczanie ich do modelowych niskoenergetycznych obiektów socjalnych.
 

Źródło: klaster3x20.pl

bc